Bus to Pacita and Back

K7, Kamuning Street, Quezon City

2011-03-27T00:00:00.000-07:00

Marso 2011.

Ngayon lang nag-sink in sa akin na ang huli kong post dito ay halos apat na taon na.

Paano ba ang mag-isa?

Ang tanong sa itaas ay siyang tanong ko pagkagising ko kaninang umaga. Kasi, sabi ng isang kaibigan kagabi, "Tanggapin mo na kasing wala na kayo at hindi ka na niya babalikan."

Grabe o. Akala ko ang mga kamakailang pangyayari lang sa aking buhay ay nakikita ko lamang sa mga pelikula o soap opera sa tv. O di kaya sa mga pakikinig sa mga kuwento ng mga kaibigang broken hearted na dati ay hindi ako makarelate.

"Di ka pa nakaka-move on talaga," o "In denial stage ka pa." Wow. May ganon? Opo, Ms. Abbie Lara. May GANON.

Suwerte pa rin daw ako, sabi pa ng kaibigan ko kagabi. Kasi may closure daw kami. Samantalang sa kaso niya, putangina, wala. gago siya. magdusa siya kung miss nya na ako. Note, ako lang ang nag-revise ng huling sentence. Hindi nya ito sinabi talaga. Base lang ito sa aking pagkakaintindi sa sinabi nya. Hehehe. Pero ganun na rin yon.

So, hindi ko pa rin nasagot ang tanong sa itaas. Maaaring panahon lamang ang makasasagot nito. Baka pumanaw na ako sa mundong ito ay hindi ko pa rin lubusang maiintindihan ang buhay ko at kung bakit nangyari ang mga nangyari at mangyayari sa akin.

Kasalukuyang sinusulat ko ito sa aking maliit na kuwarto sa Kamuning, QC. Habang hinihintay matapos ang mahaba haba ring minuto ng rendering sa aking niraraket na editing. Pasalamat ako't makulimlim dahil kung hindi, doble tagos ang singaw ng init ng araw sa aking pad na nagmumula sa bubungan ng kapitbahay (tapat kasi ng bubungan ang bintana ng aking maliit na kusina).

Kahit sunday afternoon, hindi gaano kaingayan ang mga kapit-bahay. Salamat naman. Ang una kong linggo rito ay puros videoke at malakas na tunog ng sunday hitback over da radio sa ibaba ng kuwarto ko ang narinig ko. Kaya't tinapatan ko na lang ng mejo malakas lakas na tunog ng mixtape ko para lang lunurin ang diko trip na pakinggan that time sa aking neighborhood. Minsan kasi hindi ako nakakapagpatugtog ng sounds kaya't dinig ko ang mga sigaw at usapan at minsan mga away ng mga kapitbahay. Aliw din silang pakinggan. Hehehe. Makes me forget my problems and heartaches and sometimes, gutom. Masaya. Maingay. Minsan mabaho ang singaw na pumapasok sa mga bintana ng kuwarto ko. Pero ayos lang.

Ang mga ito ang pangkurot sa akin para magising sa bangungot ng iba't ibang problema ko.

At pagmulat ng mata, laging nakatawa hindi sa batibot, kundi sa realidad na bagamat totoo man ang mga bangungot na ito, ang difference lang, hindi bangungot ang nagdidikta kung ano ang mangyayari sa akin. Kundi Ako.

Chos! Isang beer pa ngaaa!!!!

Ay. wala pala akong kasama. Hehehehe.

christmas isdat time ofda year

2007-12-16T17:18:00.000-08:00

Hindi pa ako nakakapagshyapping ng mga pangregalo ko sa christmas.
ang hasel maglast-minute shopping talaga sa Manila.

Wala akong magawa kahit na dine-dread kong mamili sa mga araw ng 22-25.
Mas okay atang makakuha ng gipt kapagka christmas or before christmas kesa
AFTER christmas.

Masaya nga ba ang taon na ito?

Oo naman!

Marami rami ring nangyari sa haybu ko ngayong taon na itow.
At hindi rin dapat sya i-take advantage.

marami akong gustong pagpasalamatan. Kay God, sa mga Angels kow, sa pamilya, sa minamahal,
sa mga friends, sa trabaho, sa alagang cocker spaniel.

Nung college ako sabi ko gusto kong magsulat pagkatapos kong mag-aral. Parang
journalism ang gusto kong tahaking landas. O di kaya ay i-pursue ang
Malikhaing Pagsusulat.

Pero parang ngayong may blogger chuva na sa net, bakit hindi ko na kaya
or tinatamad na minsang magsulat dito ng mga, ayon nga kay tops, ng mga
kuru-kuro ko sa ganang ito, o kahit man lang mag joke joke.

Siguro itch taym to get to that writing road again.

Lalo na ngayon na may pustahan kami ni Ate Nessa sa sasali kami sa Palanca Awards!
Hehe. Kailangan mag inot inot na!
e mahirap na.

April 2008 ang deadline at 1 libo ang nakataya!

Kaya go, go, go na itwo!

Happy Christmas!

Insomnia at ilan pang Kwento ng Kababalaghan

2007-07-24T14:34:00.000-07:00

5:57 am na sa orasan ko. Grabe. May insomnia na ata ako. Paminsan minsan ay dumarating ang antok. Pero sa pagdownload ng isang update sa programa ng laptop mo na halos ilang oras pumapatak, may angal ka pa ba? Dami ko nang beses dina download ang lintik na update ng Quicktime ko at pagkatapos ay babalik sa dating porsyento. Basta hindi ko sya-mabuo-buo.

Eto't ta tyagain ko na talaga matapos. Malapit na rin gumising ang iba para maghanda na pumasok sa trabaho at eskwela. Samantalang ako ay ngayon pa lang (o mamaya pa lang!) matutulog.

21 minutes remaining ang download ko. Sana naman mag-work ito at nang ma-play ko na ang software na Garage 3 kay Istari ko.

Hindi ko alam kung magandang timing ang mag LQ at saka ang maglamay ng quicktime download. Matapos ang tampuhan at ilang masasakit na salita, magpapatulog sya sa tunog ng nakabukas na TV sa harap ng kama. Samantalang ikaw, derecho ka na sa laptop table ng kwarto nya at, pabulong-bulong, dipa ikaw tapos bumulyaw sa away nyo na hindi mo alam bakit biglang nagsimula. Ilang minuto lang ay masaya kayong kumakain ng midnight dinner ng napakasarap na niluto nyang Bangus Bistek with onions. Ang sarap ng feeling matapos kang kumain ng niluto nya.

Pumunta sya sa table at kinamusta ka. Humikab sya. Sabi mo magpahinga na sya. Hinatid mo sya sa kama para patulugin ng yakap at halik sa pisngi. Maya-maya nga lang, sa hindi mo alam na dahilan, matapos ang palitan ng masayang kwentuhan ng nangyari sa buong araw ninyo, bigla na lang kayo nagsisigawan.

Pilit na pinapahina ang mga maiinit na bulyaw. Baka magising ang mga kapitbahay. Baka magising ang mga kasama sa bahay.

Kaya, ayon. Bigla mo na syang iniwan sa kama at dumerecho na sa la mesa.

Sa gitna ng init ng ulo mo, nakuha mo pa ring tignan kung anong porsyento na ng dinadownload mo ang nangyayari.

Nag-check ka ng email. Nag-surf ka na ng ibang website. Papikit-pikit ang mata. Pero dika pa din nagdi-disconnect ng internet kasi nga ayaw mo na munang bumalik sa kama at matulog nang katabi sya. Nakatitig lang sa lcd ng laptop mo. Nangangawit na ang balakang at masakit na ang likod sa kaka upo pero nakaupo ka pa rin.

Lumiliwanag na sa labas. Sumilip ka sa brown na kurtina at may naaninag na mama na nagwawalis ng mga dahon at kalat sa bubong ng bahay nila.

Hanggang sa mawala na ang galit. Pinapasok na si Emily the cocker spaniel sa kwarto, yung pup natulog na uli sa may sulok ng bintana. Bumalik ka sa kama at nakita mong nakatulog na sya sa harap ng bukas na TV.

HInawi mo ang buhok. Hinalikan mo sya sa noo. Bakit pa kasi nag-aaway pa?

Nag-inat sya at tumalikod na sa iyo. Pero alam mong okay na kayo.

hmmm.

Bumalik ka na uli sa laptop table. 20% pa rin ang nada download ng jaskeng update.

Okay na rin. Basta sa ngayon, umaasa kang paggising nya, pupunta sya sa table mo at mangangamusta.

Anong nangyari?

shet.

Eleksyon 2007

2007-05-11T06:40:00.000-07:00

parang holiday na hindi dito sa newsroom.

holiday kasi special coverage ng gma news and public affairs ang 2007 senatorial elections. malawakan ito, that is, kumbaga sa eleksyon, maganda rin ang mga makinarya.

at hindi sya holiday kasi may pasok kaming lahat dito. oh well...kailangan pa bang gawin kp okjlazzzzz....zzzz....

nakakaantok na. gusto ko nang pumanik ng yobags at makita ang labs.

maulan sa baguio. maulan na rin dito sa maynila. gusto ko lang magbakasyon parang mga elementary and high school students. ilang weeks na lang ay pasukan na rin. pero kami, all year round may pasok.

ayos lang naman. walang pasko, walang new year, walang ewan dito....

hindi ko na alam ang sinasabi ko...basta yun yon!

Oyoyoyoyoyoy!

2006-11-17T09:26:00.000-08:00

aba aba aba!

friday na pala. pero spaced out na. hehe. uy, di ako gumagamit a. mashadong mabilis ang mga pangyayari. ngayong binabasa ko ulit ang huling blog ko dito, parang wow. ang layo na. hehe. slow. fudge oozing sa ice cream sundae.

na korek pa ata ako. pero ayos lang. ooozing fudge on an ice cream sundae.

o ice cream fudge oozing on a sundae.

o sundae oozing on a fudge ice cream.

o fudge on an ice cream oozing sundae.

o ice cream oozing sundae on a fudge.

o ooozing ice cream fudge sundae on a.

o rocky road.

wal. a.

lang.

"oyoyoyoyoyoy!"

--jose ng Eat Bulaga

"oyoyoyoyoy!"

--jimmy santos

"oyoyoyoyoy!"

--ruby (na laging pinapahiya ni joey d.l.)

Minsan nga makapag spoken word dito. May naiisip nako e.

pero gusto ko rin gawin yun sa totoong spoken word chuvanes ng mga artists at nagpapaka artist na hindi naman talaga artist. tulad ko.

syasyasya!

bamos!

Bus to Manila

2006-11-09T09:27:00.000-08:00

Kanina natahimik lang ako.

Sa loob ng bus at pabalik na ng Maynila, naisip ko na depende ata sa mga magulang, papaano ka pinalaki, saan paaralan hinubog ang isip mo at mga iba pang tao sa paligid mo, kung paano ka namumuhay ngayon.

Hindi kasi ako driven. I mean, hindi ako mashadong competitive na tao. HIndi ako sasali sa mga contest para lang maramdaman ko kung paanong manalo. O matalo. Ilagay sa resume na eto ang nagawa ko, eto, champion ako dito...Hindi e.

Hindi ako masyado magpupursige kung ang isang bagay na ginusto ko ay hindi ko kaagad, i repeat, KAAGAD makuha. Iniisip ko kasi baka hindi pa panahon para makuha mo iyon. Ibibigay din sa iyo pag oras na.

Ewan ko. Mababaw ito, pero, matagal na panahon bago kami nagka computer sa pamilya namin. And then last year, wow, diba, nagkaroon ako bigla ng powerbook. Parang ganun. Parang, hindi ko masyado kukulitin ang tadhana para piliting sa akin ibigay ang mga ninais ko.

Hindi naman ibig sabihin din gusto ko lang sa safe side lagi. Safe side na ayaw kong makaramdam ng pagkapanalo or much worse, pagkatalo kaya pababayaan ko na lang na lipasan na ako ng panahon. Mapasaakin or hindi man ito.

Nakukuha ko naman ang gusto ko e. O natutupad naman ang mga munting pangarap ko. Hindi ko nga lang masyado kinukulit ang tadhana para ibigay ito sa akin. Hindi kasi ako "Let's rule the world," pare e.

Hindi ako ganun. Parang gusto ko tahimik lang. Magpursige, oo. Magsipag, oo. Kung hindi okay ang resulta, bigo ang feeling ko, pero after nun, wala na. Okay lang. Tanggap ko na sya. Kung may pagkakataon ulit na dumating ang oportunidad, ede dakmain, diba?

Minsan kasi naiisip ko, na ang masyadong mainipin, malalim din kung malaglag e.

Iisa lang daw ang lengguwahe ng mga achievers. Mga praning, if you want. Ewan ko kung anong lenggwahe yun pero nakikita ata sa mga kinikilos daw nila.

Pero ako, mababaw lang naman ako e. Isa rin ako sa mga dreamers and yep, do achieve my dreams. Pero in my own pace. In my own time. Slow. Pero i don't know, mas lasap siguro?

Puro. Parang slow motion, parang ooozing chocolate fudge sa ice cream sundae.

Siguro kung pinalaki akong atleta, driven ako para manalo. May focus. May goal.

E kaso hindi po e.

* * *

Lakad na lang tayo.

Bike-bike sa subdivision. Angkas si Brutus da pitbull.

o soundtrip sa kwarto.

Doodle sa journal.

Tambay sa bubong ng bahay sa hapon.

Lakad sa beach.

Christmas lights sa gabi.

Happy thoughts and happy stuff. and happy dope and happy thoughts. and smiley face sa mga text :8)

Lalang. Pababa na sa crossing.

Punta na ng mega. Wala na naman akong masabi. Napaisip na lang bakit nga.

Ipaliwanag

2006-06-04T23:29:00.000-07:00

Ipaliwanag kung bakit kailangang magtrabaho.

Ipaliwanag kung bakit kailangang magpuyat.

Ipaliwanag kung bakit kailangang pumunta agad sa susunod na trabaho kahit hindi ka pa naliligo.

Ipaliwanag kung bakit hindi din ako nagtetext sa kinauukulan kung nasan ako at may iniwang saglit na trabaho.

Ipaliwanag.

Ipaliwanag kung bakit mahal na mahal ko ang pamilya ko.

Ipaliwanag kung bakit mahal na mahal ko ang aking sinta.

ipaliwanag kung bakit gustong gusto ko nang umuwi sa bahay para magpahinga.

Ipaliwanag kung bakit nagnakaw ako ng sandali para pumunta sa isang cafe na may wifi at hindi nagtrabaho.

Ipaliwanag kung bakit hindi ko maipikit ang mahapding mata ko.

Ipaliwanag kung bakit gusto ko nang pumupoo pero dalawang jeep pa ang sasakyan para mag banyo.

Ipaliwanag.

Ipaliwanag ng ilang salita kung bakit ihihinto ko na ito dahil dumating na ang inorder ko.

Magpaliwanag ka.

Dahil pagod na ko.

Dinaget ng Dumaguete

2006-06-02T08:27:00.000-07:00

Kahit na nasa gitna ng trabaho,

i dream of Dumaguete.

Bakit?

e dahil nung isang linggo lang e nanduon ako.

hanggang dito na lang.

maraming salamat sa inyong

pagbisita.

Cubicle

2006-04-04T03:24:00.000-07:00

Lumabas ako ng GMA office para pumunta sa Cafe Baang para mag internet.

Pag labas ko, may isang lalaki at babae na nag-abot sa aking ng leaflet. Kinuha ko naman.

Zateenya Bar and Grill. Nagpo promo ng bagong hang outan. Pero bakit Zateenya ang pangalan? Parang Zirkoh. Parang Zsa Zsa Padilla. Parang Zsa Zsa Zaturnnah.

Para akong tulala na hindi. Parang masaya na hindi. Malapit na ang kaaraawan ko. ilang linggo na lang mula ngayon. Hindi ko alam kung anong nawawala sa akin. Parang tulala nga.

Pero di spaced out. Nagulat ako nang matapos ko ng maaga ang mga deadlines ko the past week.

Mamaya, kakausapin daw ako ni bossing. Marami akong gustong sabihin sa kanya. Tungkol sa mga concerns ng mga editors ko sa Saksi. Nung weekend, apektado ako masyado sa mga eva-evaluation sa gma tao sa work. Parang lahat peke. Parang lahat hindi fair. Kulang na lang magtayo ako ng sariling unyon sa grupo na may apat na members. Pathetic, pare. Hindi ako ganito dati.

Masyadong masalita. Pero duwag naman kapag andyan na ang pagkakataon sabihin ang lahat. Bakit? Parang daming pumipigil sa akin.

Hindi ko alam. Magulo isip ko pero sa labas, tulala ang tingin ko sa sarili ko. Ang dami kong gustong gawin. Daming gustong sabihin. Yaak. Daming angst. Pero saan napupunta?

Akchuli, itong entry na ito, parang entry sa journal ko. Mga wala lang ang sinasabi. Kung anung pumasok sa isip, yun ang lalabas dito.

Para akong nagta transcribe. Kung anung naiisip sa utak, tina type lang. kahit walang ending ang mga pangungusap. kahit bitin ang thoughts.

Pumunta rito para magkape. Hindi pa din tapos iedit ang sidetrip.

haha. lagot.

na hindi.

kasi alam kong matatapos ko rin sya.

Feeling ko rin walang mga tao. siguro sa orbit ko, wala. pero anjan lang sila. kanya-kanyang lugar, space na pinupuntahan o pinagkakaabalahan.

ako nasa cubicle lang ng ako ng isip ko. daming mga nakapastel ng mga "to-dos," "memos," descrepancy slips," "achtung to all," daming naka pile sa "inbox" at marami ring nakalagay sa "outbox" tray.

pero eto, gaya nung panahon ng internet cafe sa probe, nagi-internet lang at nagda downloadng kung anu-ano. Hanggang sa antukin. hahanap ng pwesto sa mga editing rooms. At matutulog na sa mga hiram na sleeping bags.

Dami ko ring sleeping bags sa kung saan saan.

iyon e, makitulog sa iba't ibang kama

ng kaibigan,

ng ka-opisina,

ng kabarkada,

ng mga hindi chika dati na naging chika,

o sa kahit sa kama ng sinisinta.

o matulog na sa sopa sa loob ng cube ng isang bossing.

kahit saan abutin ng antok o pagod.

matulog na lang nang matulog hanggang sa antukin tapos matulog ulit sa panaginip. hanggang sa magising.

o hanggang sa hindi na ulit magising.

sa cubicle.

*naks talagang pinilit yung title ko sa entry ko e no. ang gago*

Dapitan

2006-01-13T00:04:00.000-08:00

Ngayon, asa Dapitan. Hinatid ang sinta. Naki-CR sa faculty. Sabay takbo na sya sa make-up class nya.

Bago pa dumating dito, pumunta kami sa Espanya at hinanap ang isang shoe-maker doon na matagal na nyang nakikita at nais makapanayam. Para sa phd project nya. Ako naman tumambay muna sa parang isang pares na walang kumakain. Siguro patay na oras para sa kanila. Matumal ang kumakain. Bumili na lang ng isang bottled water para sulit naman ang aking itinambay don.

Bago pa yon, nagpunta kami ng UP kasi nag-klase sya. Nag-lunch kasama ni Kit, isa sa mga "babies" ni Ne. Chika. chika about yon, about this, about that. pero ayos lang. Masayang kasama ang mga babies ni Ne kasi para mo na rin silang anak na hindi.

Tumawid kami sa overpass sa PHILCOA. At natagpuan ko si Punksy. Isang sisiw. Pero hindi lang sya basta sisiw. Punk na chick na de-susing sisiw. Nagkalat ang maraming Punksy sa banig na tela ng tindero. Hindi magkamayaw ang mga bata sa kanila. Pag sinusian mo, they walk like crazy. Naks. Crazy. Pero di crazy si Punksy. Mukha lang crazy kasi maliit sya sa karamihan ng mga chicks don. At may halong orange ang balahibo nya. Pag tinignan mo ang harap nya, dimo kita ang mga mata nya. Haba bangs baga. Tapos pag sa side mo na sya tinignan, may bahagyang nakatayo sa kanyang ulo na prang jologs punk. Masaya rin syang kasama. Una ko syang pina lakad duon sa pares na tinambayan ko. Natuwa ang tindera/waitress at naaliw nang makita syang nagkakakawag sa ibabaw ng table. Parang may doggy akong kasama. You meet new friends while you walk your...chick.

Kahapon, nasa Baguio. Malamig. Sobrang lamig. Nakita ang mga friends. Nakita ang mga kilalang artists pero di friends. Masayang hindi ang panik na yon. Nakatulog naman kahit onti pagbaba sa manila. Mga alaala ng mga Joeys (smith & ayala), mga dilaw na buhok, bughaw na hinding mata ni kawayan. Mga lumang tao ni bencab. Mga chorva ni Liezel. Mga pakidlat-kidlat na usapan ng mga dating kaibigan na nagsulputan bigla.

Ngayon sa Dapitan, ay nasa internet shop. Pinapangarap na makuha na ang powerbook. Nasa isang corner sa loob na Avril lavigne ang background (yeck!) anyway, di naman sya masyado maingay. Ma-angst lang. blah blah blah blah.

I think I have to stop now. I don't know. I feel sleepy. I feel i have to farty. as in fart. kanina pa.

Tulala na sa monitor at type lang nang type. Tulala pero di tulo laway. Tulala kasi kanina may job offer na naman from 24 oras. Nakaka tukso. Pero parang ayoko pa.

Tumalon na ako e. sa isang palapag malapit pa din sa comfort zone. Pero alam ko kailangan ko pang tumalon nang mas malayo pa at mas malalim. Sabi nga sa isang lil book na nabasa ko, pag talon mo, may invisible net na lalabas at sasaluhin ka.

At sa Dapitan, naisip ko,

Tumalon ka. Dilat o pikit man ang mata.

Last Week

2005-12-12T22:10:00.000-08:00

2nd day of my last week in CSD.

the 2nd day of my period.

ang sakit, diba? pero masakit nga ba? ngayong araw na ito gusto kong umidlip dahil puyat kagabi sa sobrang sakit ng dysmenorrhea ko. ano bang dapat kong gawin?

akchuli, marami.

Pero jumbled pa rin sa isip ko ang mga una kong dapat gawin. kakaantok ang araw na ito.

Gusto kong mag-aral ng malikhaing pagsusulat sa UP ulit. Parang kailangan ko na atang gawin yun. Kasi 9 yrs old pa lang ako, gusto ko na atang magsulat. at onse anyos pa lang ako nang una akong gumawa ng tula.

kakaantok.

gusto ko munang humilata at magpaka-john lennon. at maki bed-peace sa inyong lahat.

nung isang gabi, pumunta ako sa tambayan ng mga manunulat ng UST. Kasama na si Ne. Ito'y matapos yung Ustetika, or pagpugay sa mga batang manunulat na karamihan ay naging estudyante sa creative writing ni Esmi ko.

Nabasa ko yung ilan sa mga gawa ng isang Cholo.

-Galeng!
-Super astig!
-Ganda!
-Wasak!

(exit frame. parang mga jologs ina-ambush interview sa isang premiere night)

Mayroon pang isa, yung "Siglo", isa shang anthology ng mga graphic novels. Astig din yung drawing o art work. Naalala ko sina Dino Ignacio nung mga X Movement days namin nila JJ at tumatambay sa Club Dredd.
Mga improvised comics lang. fanzines ata tawag dun. isang bond paper na tinupi sa gitna na mukhang booklet. Tungkol kay Boy Bastos at Taro ang nakalagay dun. Mayroon din tungkol sa pagpapakamatay.

Gusto ko nang matulog!

Oy! magpatulog kayo!

deadlines

2005-12-02T02:38:00.000-08:00

maga-alas sais katorse na. nasa 11th da lounge floor. Biyernes. Wow.

hindi ko akalain ng mga sumunod na araw bigla akong mapadpad sa CSD ng GMA. Umalis bigla sa 24 Oras. at ngayong hindi na ata magwo-work na ituloy ko pa ang kontratang ito, ako'y nasa gitna ng wala lang.

wala na akong pakialam kung nawalan ako ng isang tarbaho.

wala na akong pakialam kung mejo magulo ang pasok ko sa dream job ko sa csd.

wala na akong pakialam kung mejo kukuha ako ng laptop kay kidlat.

basta ang alam ko, sa darating na kapaskuhan, may puwang na ang mga araw ko para magawa ang gusto kong gawin.

magyoga!

gumawa ng journal na 2 taon nang delayed?

kumuha ng pictures sa aking lomo?

gumawa ng stationery ulit at ibenta?

ituloy na ang pinasok na on-line course sa creative writing ng bbc?

rumaket para mabayaran ang powerbuku?

tumambay uli sa bahay at matulog lang buong araw?

ganda! fucking looking forward to that break i deserve!

Wow. maliit na ang sweldo pero may puwang para sa sarili.

anung mas pipiliin ko? kabaligtaran nito o ito?

labo.

basta. ang sa akin, gusto ko nang kumuha ng powerbuku para sa sidetrip ko at para maiuwi ko ang trabaho.

pero san ko kukunin ang pambayad na trenta kada buwan? wow.

siyet. I think kakayanin ko ito. para sa aking kinabukasan naman!

antok nako.

tagal ni ghani.

may edit pa ako sa sidetrip mamaya.

Pauwi Na

2005-07-05T09:56:00.000-07:00

Ala-una y medya na ng madaling araw. Ngayon pa lang ako uuwi. Gusto ko pang mamalagi kahit onti pa dito sa opisina pero parang masyado na akong matagal dito sa GMA.

Ano nga ba ang kaaliw-aliw kapag umuuwi ng dis oras ng gabi? Marami.

Una, walang trapik. Mabilis ang byahe. Ang CIGN na bus ang hari ng mga pacitang bus sa SLEX.

Pangalawa, malamig ang byahe. Mararamdaman mo mas lalong lumalamig kapag dumaan na ng alabang ang bus. Sumasariwa na ang hangin.

Pangatlo, may iba't ibang eksena sa loob at labas ng bus ang mas lalo mong makikita, maririnig dahil pauwi ka na, wala ka nang hinahabol kundi ang oras ng pagtulog. That is, kung hindi ka matulog sa bus.

Pang-apat, makakasabay mo pa ang utol mo sumakay sa bus sa Guadalupe. Pareho kayong nakainom. Parehong galing sa trabaho. Masaya ang usapan kahit na kinakain na ng ingay ng makina ng bus ang mga kwento sa bahay, sa dyowa, sa trabaho, sa mga pangarap, sa mga saloobin sa mga kuya na ngayon lang din nasabi.

Pang-lima, may penoy na basa pang mabibili sa labasan pag baba sa bus.

Pang-anim, sa paglapag ng gamit mo pag tuntong sa bahay, magbibihis, at matutulog na katabi si ermats.

diba, astig?

Vanilla Tea, Insomnia and Other Lullabyes

2005-06-02T12:23:00.000-07:00

Wow! I am still awake at 3:25 am. But then I am not editing a segment. I'm supposed to do something! if not, i should be sleeping. Mamaya, baka antukin na naman ako. diba ang sad nun? Kasi kung kelan dapat gising na gising ako, dapat nage edit ako.

But No. Siyet. I wanna go to sleep but need to find a machine.

Friday na naman! Anuba! Yatpu. Yosi. Kitchie Nadal. Cynthia Alexander. Sidetrip Muzwak. Small talk sa gazebo. Meeting new kids sa Unang Hirit. Lady D. Lady Lee. Hamburger. Cheese. Hotdog and Sandwich. Skyflakes. Cornick. Corny. Sansu. Vanilla Tea sa Starbucks Barista. The Happiness Calendar. Janel waking up. Ako gising pa. Star Wars talk.

Steeg.

Si Tsup Tsup

2005-05-21T06:04:00.000-07:00

"Si Tsup Tsup balang araw magiging aso na yan e. Pag tagal-tagal, magiging tao na sya," sabi ni Jonah. Si Tsup Tsup ay isang pusakal na inalagaan ni Jonah. Dahil lagi silang dalawa lang ang magkasama, si Jonah, kung kausapin ang pusa parang tao na daw. Wala namang masama.

Dahil kung sakaling kausapin din sya ni Tsup Tsup, aakalain din niyang pusa si Jonah. Magiging aso rin siya, at pag tagal-tagal, magiging pusa na rin si Jonah.

Hindi ako masyado aliw sa mga pusa. Mas happy ako sa mga aso. May pitbull kami na pangalan ay Sniff. at may sampu na syang anak.

Si Tsup Tsup ay nakita ko na. Pero dedma sya sa akin nung minsang nagiinuman kami sa bahay ni Jonah isang madaling araw. At, oo, dedma din ako sa kanya.

Meow.

rock and roowwll!

2005-05-05T01:13:00.000-07:00

rock and rooowwwll! larawan na kuha sa lomo ni ulan.
kaming mga lola.
kaming magaganda.
sa gimik at saya
laging magkasama.

2005-05-05T00:49:00.000-07:00

ipang-preno ang vans, made in china.

2005-05-05T00:28:00.000-07:00

barya lang po sa umaga